Vandaag is Billie, een nieuw paard, aangekomen en wordt hij door zijn eigenaresse naar de piste geleid. Hij is duidelijk wat gestrest en de spanning is voelbaar in het touw dat naar zijn halster leidt. Hij loopt een beetje voor haar uit. Eenmaal in de piste mag hij los.
De kudde komt vanuit de weide naar de draad om Billie welkom te heten. Vooral Harona, onze kuddeleidende merrie, is erg geïnteresseerd. Terwijl ik het moment observeer, zie ik hoe de intensiteit van het oogcontact tussen Billie en Harona langzaam afneemt. De energie in de lucht verandert subtiel.
Wanneer de les begint, is het tijd voor de eerste interactie met Billie. Ivo probeert Billie te halsteren, maar dat kost wat tijd. Billie is niet gemakkelijk te vangen en dreigt met zijn achterbenen. Ivo slaagt erin om Billie te halsteren en zijn training volgens het 4levelhorsemanship is begonnen.
Billie is inmiddels in een afgeschermd stukje weide geplaatst, waar hij de kudde via de draad kan zien en even kan kennismaken.
Risicoanalyse en de eerste incheck
De situatie vraagt om een risicoanalyse. De nieuwe mensen in het programma staan nog wat onwennig in de piste, en de sfeer is gespannen. Ik voel de behoefte om even in te checken met mezelf en mijn omgeving. Het is belangrijk om te weten hoeveel ervaring de anderen hebben en hoe goed ze kunnen reguleren. Billie is pas net aangekomen, heeft kort kennisgemaakt met de kudde, en het is nog niet duidelijk hoe hij zich zal gedragen in de les. Zullen de andere paarden rust brengen, of zal er meer spanning ontstaan?
Inchecken met mezelf en Billie
Na een tijdje voel ik dat de rust in de piste langzaam terugkeert. Ik besluit Billie te gaan halen. Ik sta tot mijn enkels in de modder, terwijl ik de situatie inschat. Alleen een draadje scheidt Billie van de kudde. Terwijl een groepje mensen nieuwsgierig toekijkt, voel ik me een beetje bekeken en geactiveerd. Dit zorgt ervoor dat mijn eigen stresslevel stijgt.
Ik voel me bekeken en lichtelijk geactiveerd. Ik herken de gedachte en het gevoel. Ik wil mezelf niet tegenhouden te leren omdat ik bang ben niet goed genoeg te zijn. Ik realiseer me dat ik de tijd moet nemen om weer te kalmeren en mijn verwachtingen los te laten . Zowel die naar mezelf als naar het paard. IK stel mezelf de vraag: “Wat kan ik vandaag leren van deze situatie?”
Billie is aan het eten en lijkt niet direct geïnteresseerd in mijn aanwezigheid. Maar ik maak rustig contact met zijn hals en probeer het touwhalster om te doen. Dit is niet het moment voor een snelle actie, en ik krijg niet onmiddellijk een volledige “ja” van Billie. Ik besluit mijn benadering te herzien. Wanneer hij zich omdraait en ik de energie van zijn achterhand naar me toe voel bewegen, gaat mijn hartslag omhoog. Ik neem een korte time-out om rustig adem te halen en een nieuwe strategie te bedenken.
De kracht van geduld en leiderschap
Als ik weer rustig ben, probeer ik opnieuw. Ik benader Billie wanneer hij zijn ogen en oren op mij richt. Op dat moment zet ik een stapje terug en wacht. Ik herhaal deze procedure nogmaals. Zijn energie verzacht, en bij de derde poging komt Billie vanzelf naar me toe. Ik kan hem nu zonder problemen halsteren.
Dit is het moment waarop ik voel dat we in verbinding zijn. We hebben de eerste stap gezet: vertrouwen. De volgende uitdaging is het verlaten van de smalle ruimte waarin we staan, met een laaghangende draad boven zijn hoofd. Ik vraag Billie om mijn schouderlijn te respecteren, en terwijl ik alert ben op waar ik mijn voeten plaats, laat ik hem zijn hoofd zakken op mijn gebaar. Langzaam en met aandacht voor elk detail kunnen we de paddock verlaten.
Samen in de piste
Eenmaal in de piste ga ik met Billie verder. Ik voel het belang van een rustige en veilige benadering voor ons beiden. Mijn doel is om Billie de ruimte te geven om te wennen aan de nieuwe omgeving en hem te laten landen. Deze eerste les draait om verbinding en de overgang van onzekerheid naar vertrouwen. Door mijn verwachtingen los te laten en met een open houding naar de situatie te kijken, geef ik Billie de kans om te leren en zich op zijn eigen tempo aan te passen.
Ik begin met de “leid-stop”-oefening, waarbij ik Billie rond de piste leid. Ik wijs hem op de verschillende obstakels: een polletje gras, de vlaggen, en de andere items in de omgeving. Terwijl ik de oefeningen doe, blijf ik continu inchecken of mijn persoonlijke ruimte gerespecteerd wordt en of Billie zich gezien voelt. Het is belangrijk dat hij erkenning krijgt voor zijn behoefte aan ruimte, maar ook voor zijn vermogen om zich aan te passen en samen te werken.
In de loop van de les laat ik Billie de cirkel-oefeningen doen, waarbij ik zijn achterhand en voorhand laat wijken. Ik zie hoe hij reageert op zowel push- als draw-energie en merk op hoeveel hij al kan. Wat een slimme paard! Aan het einde van de les, wanneer iedereen de piste verlaat, klik ik het halstertouw los. Billie volgt me zonder touw door de bak, in verschillende tempo’s, en lijkt het een plezierige bezigheid te vinden.
Verbinding, rust en veiligheid
Deze eerste kennismaking met Billie voelt als een geslaagde missie. De verbinding die we hebben opgebouwd, de rust die we samen gevonden hebben, en het geduld waarmee we hem hebben geholpen zich te settelen, maken dit een belangrijke eerste ervaring. Ook voor mezelf is het een overwinning om mijn eigen stress en verwachtingen los te laten en te vertrouwen op het proces.
Billie’s instinctieve behoefte aan verbinding heeft ervoor gezorgd dat alles in de beginfase relatief soepel verliep. Natuurlijk verwacht ik dat er meer uitdagingen zullen komen naarmate hij zich meer aanpast en zijn plek binnen de kudde vindt. Billie is nieuwsgierig, stoer, en bovenal erg slim. Hij komt van een plek waar hij alleen in de stal stond, en alles is nu anders voor hem. Ik ben ontzettend benieuwd naar zijn toekomst en hoe hij zich verder zal ontwikkelen binnen de kudde.
Recente reacties